از آن جا كه براساس قوانین و مقررات با گذشت هر سال از سنوات خدمت كارمند یا كارگر حداقل یك ماه بابت مزایای پایان خدمت به وی تعلق می گیرد، بنابراین گذشت زمان یا همان سنوات خدمت برای شركت تعهد فعلی ایجاد می كند. این تعهد باعث خروج منابع مالی در آینده می شود و از رویداد گذشته (انجام خدمت توسط پرسنل) نشأت گرفته است. بنابراین براساس مفاهیم نظری گزارشگری مالی، ذخیره مزایای پایان خدمت با تعریف بدهی انطباق دارد و مبلغ آن هم به طور برآوردی قابل اندازه گیری است. شناسایی نكردن ذخیره مزایای پایان خدمت، بدهی شركت ها را غیرواقعی نشان می دهد و اطلاعات گمراه كننده به بازار می دهد. مزایای پایان خدمت به طور معمول در پایان دوره خدمت و براساس آخرین حقوق و مزایا پرداخت می شود. چون زمان شناسایی آن در اوایل دوران خدمت پرسنل با زمان پرداخت آن فاصله زیادی دارد باید از تخصص اكچونری و روش تنزیل برای برآورد دقیق تر آن استفاده شود.